Pierwsza konsultacja ortodontyczna
Do ortodonty zgłaszają się zarówno rodzice dzieci z nieprawidłowym ustawieniem zębów, jak i dorośli, którym przeszkadza stłoczenie, szpara między zębami lub trudności ze zgryzem. Na pierwszą wizytę dobrze zabrać posiadane zdjęcia RTG i dokumentację wcześniejszego leczenia stomatologicznego. Nie trzeba jednak wykonywać nowych badań na własną rękę: lekarz określi, które są potrzebne. Podczas konsultacji ocenia zęby, zgryz i stan jamy ustnej oraz omawia dalszą diagnostykę. Jeśli zęby wymagają leczenia zachowawczego albo higienizacji, zwykle należy zająć się tym przed założeniem aparatu. U dziecka ortodonta może zalecić obserwację i wyznaczyć termin kolejnej kontroli zamiast od razu rozpoczynać leczenie.
Przy umawianiu wizyty można zapytać, czy gabinet przyjmuje dzieci, dorosłych czy obie grupy pacjentów. Znaczenie ma też dostępność wizyt kontrolnych: leczenie trwa zwykle wiele miesięcy, a przy aparacie stałym kontrole odbywają się regularnie. Mieszkańcom Bielska Podlaskiego, którzy rozważają również gabinet poza miastem, przyda się sprawdzenie czasu dojazdu nie tylko na pierwszą konsultację, lecz także na późniejsze wizyty i ewentualne naprawy aparatu. Opinie pacjentów mogą pomóc ocenić sposób tłumaczenia planu leczenia i organizację terminów, ale nie zastąpią konsultacji dotyczącej konkretnej wady zgryzu.
Plan leczenia i pełny koszt aparatu
Po diagnostyce ortodonta powinien przedstawić rozpoznanie, proponowany sposób leczenia, przybliżony czas jego trwania oraz możliwe ograniczenia. Aparat stały, ruchomy czy przezroczyste nakładki nie są rozwiązaniami zamiennymi dla każdego pacjenta. O metodzie decydują między innymi rodzaj wady zgryzu, stan zębów i możliwość przestrzegania zaleceń, na przykład noszenia aparatu ruchomego przez wymaganą liczbę godzin. Przed wyrażeniem zgody dobrze dopytać, jaki jest cel leczenia, czy konieczne będą dodatkowe zabiegi i co może się zmienić w planie po jego rozpoczęciu. Jeśli gabinet proponuje kilka metod, pomocne będzie omówienie różnic w codziennym użytkowaniu i częstotliwości kontroli.
Cena podana za sam aparat nie oznacza całkowitego kosztu leczenia. Osobno mogą być rozliczane konsultacja, zdjęcia i skany, założenie aparatu, wizyty kontrolne, naprawy oraz retencja, czyli utrzymywanie efektu po zakończeniu aktywnego leczenia. Przed podjęciem decyzji najlepiej poprosić o zestawienie przewidywanych opłat i zasady ich naliczania. Taki plan pozwala ustalić, czy kontrole są płatne oddzielnie i co obejmuje cena nakładek. Ponieważ czas leczenia i liczba wizyt mogą się zmienić, przedstawiony koszt bywa szacunkiem, a nie kwotą gwarantowaną. Rozmowa o opłatach na początku pomaga uniknąć nieporozumień w trakcie wielomiesięcznej terapii.
Kontrole, awarie i okres po zdjęciu aparatu
Przy aparacie stałym może odkleić się zamek lub wysunąć drut, a przy leczeniu nakładkami szyna może pęknąć albo się zgubić. Już przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, jak skontaktować się z gabinetem w takiej sytuacji i czy przewidziano terminy na pilne wizyty. Nie każda usterka wymaga pomocy tego samego dnia, lecz decyzję o dalszym postępowaniu powinien podjąć personel gabinetu. Po zakończeniu leczenia potrzebna jest retencja, często z użyciem drutu przyklejonego od wewnętrznej strony zębów lub zdejmowanej płytki. Dobrze wcześniej poznać zasady noszenia retencji, harmonogram kontroli i koszt wymiany uszkodzonego aparatu retencyjnego.